Bugün veda ettim ilk göz aÄŸrıma, seni elde edinceye kadar ne kadar dil dökmüştüm, baÅŸarınca da ne kadar sevinmiÅŸtim oysaki.Ama sen..Bugün terkettin beni…
Yıl 2002, lise giriÅŸ sınavından çıkar çıkmaz sana koÅŸmuÅŸtum.Sana benzeyen o kadar çok vardı ki , ama sen gözüme çarpmıştın hepsinin arasında.O parıltılı kasa’n, kocaman monitörün ile benim için parıl parıl bir yıldızı temsil ediyordun..O dedim anneme , “O’nu istiyorum” dedim.
Artık sana sahiptim..Ä°kimiz bir olmuÅŸtuk, sabahlara kadar yanyanaydık.Hiç bıkmadım senden, sende benden .. Ä°lk rahatsızlandığın günü hiç unutamam, yüreÄŸim aÄŸzıma gelmiÅŸti..Sana fazla yüklenmiÅŸtim sanırım, elektrik sesini duymamla gözlerinin kararması bir olmuÅŸtu.Göz kapakların aniden kapanmıştı..Ä°lk kez o zaman yakmıştım anakart’ını..Ä°lk kez o zaman açmıştım kasanın içini.. Vidalarını sökerken bir cerrah’ın hastasına davrandığı titizlikle hareket ediyordum.Ama baÅŸaramıştım, ilk yardımım yeterli olmamıştı.Ä°mdadıma babam yetiÅŸmiÅŸ ve seni en yakın bilgisayarcı arkadaşına taşımıştı kollarında.
O hadiseden sonra sana daha titiz davranıyordum artık.O kadar açık bırakmıyordum seni.Günde sadece birkaç saat beraber olabiliyorduk.Ama ben yinede mutluydum.Hayattaydın,hala benimleydin çünkü…
Yıl 2006, sana ilk modifeyeni yapmıştım hatırlıyormusun.Gıcır gıcır bir dvd writer takmıştım sana.Ne mutlu olmuÅŸtuk o gün.1 hafta sonrada 256 mb ram takviyesi ile mutluluÄŸumuz kat kat artmıştı.Ne günlerdi onlar…
Yıl 2007, bu yıl sana ilk ihanet ettiÄŸim yıldır . Ama artık dayanamaz olmuÅŸtum, benim hızıma yetiÅŸemiyordun, bir word dosyasını bile yarım saatte açıyordun.Sende olsan aynı ÅŸeyi yapardın . Evet senden vazgeçtim, ama ÅŸimdi düşünüyorumda emektarıma yanlış yapmışım, insan kaybedince daha iyi anlıyor bazı ÅŸeylerin deÄŸerini.Seni bir laptop için kardeÅŸime emanet etmiÅŸtim.Ben laptobumla vakit geçirirken, küçük kardeÅŸim senin canına okuyordu .Görmezden gelmeye çalışıyordum, ama kasa’ndan çıkan o zorlama seslerini duydukça içim cız ediyordu hep..
Daha fazla dayanamadın, intihar ettin, neden böyle bir yol seçtin ha ! neden yaktın anakartını..Benden başkasının sana sahip olması zoruna mı gitmişti ey dostum.. Neden böyle yaptın ?
Ama ben izin vermedim senin ölmene, 2.kez girdiğin bu operasyondanda sağ sağlim ayrılmıştın çok şükür..Sana belli etmedim ama ne kadar sevinmiştim evine geri döndüğüne..
Yıl 2009, dün geri döndüm eve.Masaya koydum çantamdaki laptobu ve senin durumunu görmek için power tuşuna bastım.Tepki vermedin bana..Bekledim..Bekledim..Herhalde kablolarda iletişimsizlik vardır dedim ve tüm kablolarını kontrol ettim.Bunu yaparken ev ahalisi yüzlerinde acı bir ifadeyle beni izliyorlardı..Yoksa!
Hala tepki vermiyordun..Aklıma en kötü senaryo gelmiÅŸti, evdekilere döndüm ve anlatmalarını istedim…
Ben gelmeden 1 gün önce geçirdiÄŸin yüksek ateÅŸden dolayı devrelerin,ana kartın yanmıştı . Nasıl gerçekleÅŸtiÄŸini anlatmalarını istedim.Yanında deÄŸildim ama hakkımdı emektarımın nasıl can verdiÄŸini bilmek.Söylemediler…
Bugün seni topraÄŸa verdim gündür.Bugün bir kez daha kasanı açtığım gündür.Bugün sana veda ettiÄŸim gündür…
Sana olan son vazifemi yerine getirmek  için bunları yazıyorum, altada senden kalan son 4 parçanın(128,256 mb 2 ram, 30 gb hdd, Nec dvd writer) fotoÄŸrafını yerleÅŸtirerek , seni ölümsüzleÅŸtirebileciÄŸimi umuyorum, emektarım…

Emektarım...